 |
degustaties
pand
routebeschrijving
|
 |
|
Vinotheek - pand
Het provinciaal archiefgebouw, beroemd in het architecturale milieu, doet niet direct een
belletje rinkelen bij de modale Antwerpenaar. Wie zich nog het braakland aan de Lombardenvest
herinnert, ziet misschien nog dat ene vervallen gebouw in de wijde omgeving rond het
bisschoppelijk paleis staan.
Dat krot van vijf verdiepingen doet binnenkort, nog tijdens het modejaar, misschien dienst als
atelier en winkel van een Antwerpse mode-ontwerper. Het interieur, een kluwen van stalen vloeren,
buizen en rekken, doet de bezoeker met verstomming staan.
Eigenaar Jan De Swert, patron van 't Ogenblik, kocht het pand in 1995 van de Belgische Staat.
"Vijf jaar heb ik al mijn vrije tijd en miljoenen in de restauratie gestoken. Nu wil Monumentenzorg het
als pronkstuk tentoonstellen tijdens de volgende Open Monumentendag. Graag, want mijn enige
betrachting was dit prachtig stuk kunstpatrimonium te behouden. Zo'n charmant en uniek gebouw mag
niet verdwijnen."
Het Bisschoppelijk Paleis (1778) deed tussen 1815 en 1983 dienst als gouvernementshotel. Spoedig
bleek dat het er aan ruimte ontbrak om het archief te huisvesten. Daarom werd in 1851 in de geefstraat
een nieuw depot met ijzeren binnenskelet en vloerrooster, archiefplanken en trap uit gietijzer
opgetrokken. De vormgeving bleef traditioneel, de materiaalkeuze was revolutionair.
crystal palace
 Samen met het
ondertussen afgebroken Crystal Palace, dat in 1851 gebouwd werd voor de wereldtentoonstelling
in Londen, werd het archiefgebouw een belangrijk prototype voor gietijzeren constructies in Europa.
brandveiligheid was de belangrijkste factor voor de materiaalkeuze. In het hele gebouw is geen splinter
hout te vinden.
Op de gelijkvloerse verdieping bevindt zich een stookketel. Die verspreidt warmte langs de spil van de
bovenliggende gietijzeren trap. De volledige ijzerconstructie vormt één geheel, zodat de warmte langs alle
ijzeren archiefrekken wordt geleid. De geperforeerde vloerroosters boden bovendien de mogelijkheid om zoveel
mogelijk met daglicht te werken.
Het gebouw deed jarenlang dienst als archief. Maar in december 1944 werd de omgeving van de Schoenmarkt, de
Geefstraat en de Lombardenvest zwaar getroffen door een V-bom. Vele huizen werden verwoest of moesten worden
gesloopt. Het archiefgebouw bleef overeind, waarschijnlijk dankzij de duizenden kilo's staal, maar werd ontruimd.
het archief verhuisde naar het Provinciehuis. In 1995 volgde de openbare verkoop.
"Verhuren doet pijn"
 Eigenaar Jan De Swert
moest een extra stuk grond kopen om een bijkomende ingang en een lift te kunnen installeren.
"Ik zat volledig ingebouwd door het Lombardia-complex."
Omdat de vrees bestond dat het archiefgebouw zou instorten
door al die zware werkzaamheden - de parkeergarage van Lombardia bevindt zich er pal onder - werd rond en onder
het gebouw een twee meter dikke kraag van beton gestort. "Het gevolg was dat ik van alle nutsvoorzieningen was
afgesloten. Het heeft me een jaar gekost een doorgang voor mijn buizen te creëren."
De Swert verhuisde in 1980 naar Antwerpen. "Toen was deze buurt helemaal verloederd. Enkel het archief stond nog
overeind, als een toren in de woestijn. Speciaal daarvoor kwam ik kijken. Hier moet je wel respect voor hebben.
zoiets bouwen heeft veel studie gekost." De Swert liet al het metaal behandelen en een volledig nieuwe ijzeren
trap smeden. "de oude was helemaal doorgeroest." hij liet ook nieuwe klinken, roosters en deuren maken. "Ten
slotte bouwde ik een heel modernistisch gebouw aan de achterkant, dat perfect aansluit op dit monument. En daar
ben ik trots op."
Ondertussen is het pand van eigenaar veranderd, maar haar huidige staat is mede aan Jan De Swert de danken.
Chacalli heeft getracht om met respect voor het verleden een hedendaagse winkel erin onder te brengen. Aan u te
oordelen over het resultaat!
Uit: Gazet van Antwerpen, 2001
|
|
|
blijf op de hoogte van onze promoties, degustaties en opendeurdagen.
|
 |